الهه رفتار – تردیدی وجود ندارد که داشتن فن بیان قدرتمند، شانس موفقیت و کامیابی در دنیای امروزی را افزایش خواهد داد. پس ضروری است به عنوان یک موضوع مهم، بدانیم که مفهوم و معنی فن بیان چیست یا «Speaking Skills» را  به صورت دقیق و مشخص بیان کنیم. با ما در ادامه این متن همراه باشید تا با بهترین معنی از فن بیان و ارتباط آن با زبان بدن آشنا شوید.

فن بیان چیست؟

فن بیان در حقیقت همان توان سخن‌ گفتن (در هر شرایط و زمان) است. زمانی که صحبت از فن بیان به میان می‌آید، جدا از این که شما چه کسی هستید؟ چه کاری دارید؟ با چه کسی صحبت می‌کنید، توانایی برقراری ارتباطتان اهمیت پیدا می‌کند.

فقط کافیست که از زبان خود استفاده کنید، شما نیاز به بهبود فن بیان خود دارید. اگر می‌خواهید با دوستان خود ارتباط خوبی برقرار کنید، روابط عمومی خوبی داشته باشید، منظور خود را به خوبی به مخاطبانتان منتقل کنید و همچنین کاری کنید که بقیه از همنشینی و صحبت با شما لذت ببرند باید «فن بیان» خوبی داشته‌باشید.

از طرف دیگر، ما انسان‌ها مدام با یکدیگر در ارتباطیم. ارتباطاتی که از طریق کلام و گفت‌وگو شکل می‌گیرند و ادامه پیدا می‌کنند. همه ارتباطات ما از قبیل کاری و شخصی مبتنی بر کلام و بیان هستند. پس به راحتی می‌توان فهمید که فن بیان نقش مهمی را در زندگی ما بازی می‌کند، تا جایی که می‌توان آن را به عنوان یک فن و یا مهارت معرفی کرد. مهارتی که همه ما به آن نیازمندیم. به‌صورت خلاصه فن بیان به این معنا است که ما بدانیم چه چیزی را در چه زمانی و به چه شکلی بگوییم.

ارتباط فن بیان و زبان بدن

زبان بدن یک مهارت غیر کلامی است، حال آنکه فن بیان مربوط به کلام شفاهی می باشد. با این وجود این دو چگونه با هم ارتباط پیدا می کنند؟ این ارتباط را می توانیم اینگونه توضیح دهیم که فن بیان یک هدف است و یکی از وسایل رسیدن به این هدف تقویت مهارت زبان بدن می باشد. در واقع زبان بدن تنها یکی از راههای رسیدن به برخورداری از فن بیان خوب می باشد. زبان بدن در فن بیان مانند نقطه و ویرگول در کلام نوشتاری است؛ که متن را زیباتر و شکیل تر می کند و همچنین فهم آن را برای خواننده آسان تر می کند.

اصول طلایی  آموزش فن بیان و زبان بدن

اصل اول: اهمیت ثانیه های ابتدایی ارتباط را جدی بگیرید

این یک افسانه یا اغرق نیست. بلکه واقعیتی ثابت شده است. چند ثانیه اول در برقراری ارتباط با مخاطب نقش اساسی بازی می کند. شما در همان ثانیه های ابتدایی یا طرف مقابل را جذب خودتان می کنید یا او را از خودتان فراری می دهید. شما باید فرد با اعتماد به نفسی به نظر برسید که قدرت تأثیرگذاری بالایی دارد. اگر دریافت شما از حضار و مخاطبانتان جذب و تاثیرگذاری باشد در ادامه به راحتی بر سخن گفتن تان سلط پیدا می کنید و کلامتان را با سهولت بیشتری مدیریت می کنید. نحوه ی ایستادن، راه رفتن و نشستن شما و حتی نحوه ی ورود شما به جمع از اصول اساسی اموزش فن بیان و زبان بدن می باشد.

اصل دوم: استفاده صحیح از چشم ها

ارتباط چشمی یکی از اصول آموزش حرفه ایی فن بیان و زبان بدن است. با چشمهایتان به راحتی می توانید منظورتان را واضح و شفاف تر به طرف مقابلتان منتقل کنید. می توانید به او بفهمانید روی کدام بخش از صحبتهایتان تاکید بیشتری دارید و در بین مخاطبهایتان با نگاهتان به راحتی می توانید فرد مورد نظرتان بیشتر مورد خطاب قرار دهید.

اصل دوم: دست هایتان را جدی بگیرید

دستها نیز باعث می شوند منظور شما بهتر فهمیده شود. با دستها می توانید اهمیت سخن هایتان را به خوبی به مخاطبتان القا کنید. دست های شما تاکید را به خوبی به مخاطب منتقل می کنند. یکی از ویژگی های برجسته ی استفاده از دست ها در اصول اموزش فن بیان و زبان بدن انرژی آزاد شده توسط دست ها است. دست های شما به راحتی انرژی منفی جمع شده در بدن و ذهنتان را رها و استرس را از شما دور می کند. این یک نکته ی طلایی است. دست ها مانند موتور محرک عمل می کنند و باعث می شوند مغز شما در یافتن کلمات درست توانمندتر عمل کند.

اصل سوم: نبایدها را فراموش نکنید

در آموزش فن بیان و زبان بدن نبایدهای خاصی وجود دارند که شما باید از انجام دادن آنها در ارتباطاتان خودداری کنید. نباید با دستها، انگشتر یا دکمه ی لباس بازی کرد، نباید پا روی پا گذاشت یا به یک پا تکیه کرد. نباید در نشستن به یک طرف خم شوید. در واقع با انجام دادن این کارها ناخودآگاه حواستان پرت می شود و به علاوه به مخاطب القا می کنید که برای جمع و جلسه ی مورد نظر به اندازه ی کافی اهمیت قائل نیستید.

اصل چهارم: شیوه ی نفس کشیدن

اگرچه در تکنیک های زبان بدن کمتر به این مسآله پرداخته شده است اما نحوه ی نفس کشیدن هنگام سخن گفتن بسیار مهم است و می تواند تاثیر زیادی در نحوه ی ارتباط شما داشته باشد. اگر بتوانید نفس کشیدنتان را تنظیم کنید به راحتی و بدون تپق زدن نیز کلامتان بر زبانتان جاری خواهد شد و در تنظیم لحن و تن صدایتان توانمندتر عمل خواهید کرد.

اصل پنجم: حرکات سر

حرکات سر در آموزش فن بیان و زبان بدن جایگاه مهمی دارد؛ زیرا با حرکات سر و گردن می توانیم منظورمان را بهتر به مخاطب منتقل کنیم. تاکید یا مخالفتمان را بهتر بیان کنیم و به طور کلی تاثیر بیشتری بر روی مخاطب داشته باشیم.

الهه رفتار – فراموش نکنید هنگام سخنرانی یا صحبت های مهم با دیگران تنها قوی و سودمند بودن محتوای کلام ما کافی نیست بلکه نکته ی طلایی آن است که بتوانیم این سودمندی را به نحو احسن به مخاطبانمان منتقل کنیم. استفاده صحیح از زبان بدن در ارتباط کلامی و سخنوری باعث می شود در ارتباطات مختلف استرس را شکست دهیم و اعتماد به نفس خود را بالا ببریم و با قدرت بیشتری سخن بگوییم.

حال که ارتباط این دو  و اصول طلایی آموزش فن بیان و  زبان بدن را به خوبی درک کردید در ادامه درباره  تقویت فن بیان و لحن  صحبت می کنیم .

ویژگی‌های داشتن فن بیان مناسب

در واقع ما باید کلمات و سخنان خود را در زمان مناسب و با لحن و شیوه مناسب با دیگران به اشتراک بگذاریم. البته که این تعریفی کلی است و ما نیاز داریم که کمی دقیق‌تر هر یک از این ویژگی‌ها را مورد بحث قرار دهیم. به همین خاطر به سراغ معرفی بیشتر این سه ویژگی می‌رویم:

1) انتخاب کلمات، مهم‌ترین نکته برای فن بیان قوی!

پیش از شروع هر سخن و گفت‌و‌گویی، نیازمند انتخاب کلمات هستیم. ابتدا باید نسبت به آنچه می‌خواهیم بگوییم یک دید کلی داشته باشیم و سپس به سراغ بیان آن برویم.در واقع یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که افراد در گفت‌وگوهای خود تجربه می‌کنند این است که در انتخاب کلمات موفق نیستند و همین باعث می‌شوند که نتوانند بیان خوبی داشته باشند. در واقع هر کلمه بار و معنای خاص خود را دارد و بسیار پیش می‌آید که در موقعیتی ما انتخاب‌های متعددی داشته باشیم، بااین‌حال همیشه یک‌سری کلمات بهتر و دقیق‌تر منظور و سخن ما را منتقل می‌کنند.

پس اولین رکن در پرورش فن بیان داشتن دید مناسب از کلمات و انتخاب هوشمندانه آنان است.

2) زمان و مکان گفتگو، در بد و خوب بودن فن بیان شما موثر است!

یکی دیگر از مسائلی که در رابطه با فن بیان مطرح است، زمان و مکان گفت‌و‌گو است. همه ما ضرب‌المثل معروف «هر سخن جای و هر نکته مکانی دارد» را شنیده‌ایم. در واقع با توجه هدف و موضوعی که در ذهن داریم، باید مراقب باشیم که کلمات و سخنانمان را در زمان مناسب و در مکان مناسب به زبان آوریم. برای مثال این خیلی معقول نیست که ما در یک جشن به سراغ رئیس خود برویم و از او درخواست افزایش حقوق کنیم؛ بلکه بهتر آن است که در زمان اداری و یک مکان مناسب به بیان درخواست خود بپردازیم.

3) اهمیت لحن در فن بیان، کمتر از کلمات و زمان و مکان نیست!

سومین ویژگی فن بیان استفاده و به‌کارگیری لحن و شیوه مناسب برای بیان سخنان است. در واقع ما برای حرف زدن باید تن صدا و لحن مناسب با موقعیت را اتخاذ کنیم.برای مثال یک درخواست، زمانی می‌تواند محترمانه باشد که کلمات محترمانه همراه با لحنی محترمانه باشد. بسیار پیش می‌آید که فردی کلمات محترمانه‌ای را برای گفت‌وگو انتخاب کند ولی با لحنی تهاجمی آن را بیان کند.طبیعی است که چنین مکالمه‌ای نمی‌تواند یک مکالمه ماهرانه باشد چرا که همان‌طور که چیزی که ما می‌گوییم مهم است، چگونگی گفتن هم مهم است و چه بسا اهمیت بیشتری داشته باشد. پس سومین ویژگی فن بیان لحن و تن صدا و چگونگیِ بیان است.

فن بیان خوب داشتن، چه کاربردهایی دارد؟

فن بیان آنقدر گسترده‌ است که ما تنها در ادامه به برخی از کاربردهای آن اشاره می‌کنیم.

فن بیان در موقع سخنرانی و صحبت در جمع به کار می‌رود

برای گویندگی و مجری‌گری ضروری و لازم است.

مشاوران و روان‌شناسان به داشتن آن حسابی نیازمندند!

وکیل‌ها برای دفاع ارائه دلایل (و البته قاضی) باید فن بیان قدرتمندی داشته باشند.

همه افراد باید در هنگام مصاحبه یا معرفی خود در برنامه‌های مختلف، از فن بیان خوبی برخوردار باشند.

در جلسات مصاحبه استخدام ، می‌تواند شانس موفقیت‌مان را زیادتر کند!

هنگام انجام کارهای روزمره و صحبت کردن با دوستان، می‌تواند ابزاری قدرتمند در دستمان باشد!

فن بیان برای گرفتن حق خود و جلوگیری از مورد ظلم واقع شدن، اهمیت دارد!

فن بیان برای بیان احساسات خود به طور صحیح در زندگی مشترک کاربرد دارد.

فن بیان چه چیزهایی نیست؟

بعضی اوقات افراد در درک فن بیان دچار اشتباه می‌شوند. به همین خاطر ضروری است که بگوییم فن بیان چه چیزهایی نیست:

 فن بیان پر حرفی نیست

خیلی اوقات افراد فن بیان را با پرحرفی اشتباه می‌گیرند. در این مورد ضروری است که بگوییم فن بیان پر حرفی نیست و اتفاقاً پر حرفی خیلی اوقات می‌تواند به فن بیان ما آسیب بزند. در واقع باید مراقب باشیم که حین گفت‌وگو حد را نگه داریم و فکر نکنیم که هر کس که بیشتر حرف بزند واقعاً حرف بیشتری برای گفتن دارد!

 فن بیان چرب‌زبانی نیست

خیلی اوقات افراد گمان می‌کنند که فن بیان به معنی چرب‌زبانی و دروغ و فریب‌‌دادن دیگران است. اما در این مهارت اصلاً قصد استفاده از کلمات و جملات برای تظاهر و فریب دیگران نیست بلکه هدف اصلی استفاده از بیان برای داشتن یک رابطه سالم‌تر و کارآمدتر است. پس باید بدانیم که  فن بیان به معنی چرب‌زبان‌ بودن نیز نیست.

 فن بیان حاضر جوابی نیست

فن بیان حاضر جوابی نیز نیست. اینکه ما به‌صورت پینگ پنگی به یکدیگر پاسخ دهیم نه تنها نوعی فن در بیان نیست بلکه می‌تواند به مکالمات ما نیز آسیب بزند. در واقع فرد حاضر جواب صرفاً و فوراً به دنبال پاسخ به دیگران است و این می‌تواند مکالمه‌هایش را با مشکل مواجه کند.

 فن بیان داشتنِ یک صدای خوب نیست

داشتن صدای خوب نیز هم‌معنی با ماهر بودن در بیان نیست. البته که یک صدای خوب موهبتی جذاب و دوست‌داشتنی‌ است ولی بااین‌حال یک صدای خوب فقط می‌تواند در بخش کوچکی از بیان ما مؤثر باشد و کلمات و لحن ما و همچنین زمان و مکانی که ما برای گفت‌وگو انتخاب می‌کنیم بسیار اهمیت بیشتری دارند.

 آیا واقعا فن بیان خوبی داریم یا فقط فکر می‌کنیم؟

یک موضوع عجیب در فن بیان است که اکثر افراد تصوّر می‌کنند که دارای فن بیان خوبی هستند و اصلاً نیازی به آموزش در این زمینه ندارد! این در حالی است که ما باید بپذیریم که ملاک فن بیان خودمان نیستیم و در حقیقت دیگران هستند که تعیین می‌کنند آیا ما فن بیانمان خوب (یا حداقل قابل قبول) است یاخیر.

متأسفانه توهم  خودبرتر بینی در مورد مهارت‌های ما بسیار پررنگ است. توجه شما را به یک تحقیق جالب در این رابطه جلب می‌کنم: تحقیقات زیادی انجام شده که نشان می‌دهد که بخش قالب جامعه این دیدگاه را دارند که در موقعیت فعلی خود جزو افراد برتر هستند. در حقیقت همه ما دیده‌ایم که اکثر مردم خود را جزو افراد برتر و خاص تصور می‌کنند.

متأسفانه  افرادی که در این حیطه واقعاً ضعیف هستند و ادعا می‌کنند که ما فن بیانمان بسیار قوی است و در ارتباطات حرف اول را می‌زنیم! اما چه کنیم که آنها در نقطه کور هستند و هیچ تصوّر صحیحی از خود ندارد و نه تنها مهارت‌های ارتباطی که دارند به آنها کمک نمی‌کند، بلکه بلای جان آنها نیز خواهد بود.

چرا باید فن بیان خوبی داشته باشیم؟ 6 دلیل مهم!

برای دانستن پاسخ سؤال “چرا باید فن بیان خوبی داشته باشیم؟” دلیل بسیار است؛ با این حال، تنها به 6 مورد آن بسنده می‌کنیم:

1) ابراز وجود و اظهارنظر کنیم!

بسیاری از ما، به دلیل اینکه خجالتی هستیم و فن بیان خوبی نداریم، از ابراز نظرمان خودداری می‌کنیم. اگر فن بیان خوبی داشته باشید و بتوانید خوب صحبت کنید، می‌توانید آزادانه نظراتتان را بگویید و از این کار خجالت نکشید.

2)در شغل موردعلاقه‌مان موفق شویم

ممکن است از خیلی از همکارانمان لیاقت و توانایی بالاتری داشته باشیم، اما به دلیل بلد نبودن ابراز خود و نداشتن مهارت فن بیان قوی، نتوانیم آن‌طور که بایدوشاید، شایستگی‌هایمان را نشان دهیم…!

3) مورد تشویق و تحسین قرار بگیریم

بسیاری از ما، چیزهای زیادی بلدیم که دیگران بلد نیستند. اما به دلیل نداشتن فن بیان قوی، فرصت دانستن آن توسط دیگران، میسر نیست. چه بسیار نظرات و ایده‌هایی که در ذهنمان دفن می‌شود، چون توان بیانشان را نداریم.

4) بتوانیم حقمان را بگیریم و از ضایع شدنش جلوگیری کنیم

خیلی وقت‌ها به دلیل اینکه اصطلاحاً زبانش را نداریم، حقمان توسط دیگران پایمال شده و نمی‌توانیم حقمان را بگیریم. با فن بیان قدرتمند و اینکه چگونه فن بیان خوبی داشته باشیم، می‌توانیم از تضییع حقمان جلوگیری کنیم.

5) احساساتمان را بیان کنیم

خیلی از ما به دلیل نداشتن فن بیان قوی، نمی‌توانیم به افراد نزدیکمان ابراز علاقه کنیم. فرصت ابراز علاقه و لذت بردن از ابراز احساسات، به دلیل نداشتن فن بیان قوی از ما گرفته می‌شود.

6) تا بتوانیم فرصت‌های تازه را به چنگ آوریم

فرصت‌های زیادی از دستمان در می‌رود، تنها به این خاطر که نمی‌توانیم درخواست‌هایمان را بیان کنیم. نمی‌توانیم درخواستمان را از یک مدیر و کارفرما یا فرد موردعلاقه بگوییم، چون راه بیانش را بلد نیستیم…

جالب است برخی تصور می‌کنند که فن بیان، فقط برای سخنرانان است و یا فقط محدود به کسانی است که کار مجری‌گری دارند و یا شغلشان روابط عمومی است! اما جالب است بدانید که اصلاً‌ اینطور نیست! از آنجایی که بخش عمده ارتباطات ما به ارتباطات کلامی اختصاص دارد، همه و همه باید فن بیان خوبی داشته باشیم!

چرا باید به فکر تقویت فن بیان خودمان باشیم؟

همان‌طور که در ابتدا گفتیم رابطه‌های ما مبتنی بر گفت‌وگو و کلام و بیان است. پس بسیار ضروری است که در نحوه بیان و گفت‌و‌گو ماهر باشیم. خیلی اوقات فن بیان در زندگی شخصی و در رابطه با فرزند و همسر و خانواده به ما کمک می‌کند چرا که ارتباط با هر کدام از این افراد نیازمند انتخاب کلمات و زمان و مکان و لحن درست است.

از طرف دیگر نیز ما خیلی اوقات در روابط شغلی و حرفه خود نیازمند مهارت در بیان هستیم. برای مثال فن بیان برای یک معلم یا یک مدرس مهارتی بسیار کاربردی است و هر مدرسی و معلمی برای آموزش بهتر به فن بیان نیاز دارید. البته که این مورد فقط محدود به معلمین و مدرسین نمی‌شود و شغل‌های زیادی از جمله فروشندگی را نیز در بر می‌گیرد.

نگاهی بر یک اشتباه جمعی؛ «من ذاتاً فن بیان خوبی دارم!»

یکی از اشتباهاتی که افراد در رابطه با فن بیان مرتکب می‌شوند این است که گمان می‌کنند یک استعداد ذاتی می‌تواند آنان را در همه عرصه‌ها از آموزش فن بیان بی‌نیاز کند. ولی همان‌طور که گفتیم فن بیان تأثیر بسیار مهمی در روابط شغلی و همچنین شغل ما به عنوان یک معلم یا فروشنده و یا کارمند دارد. پس ضروری است که بدانیم که یک استعداد ذاتی ما را از آموزش بی‌نیاز نمی‌کند و ما گاهی اوقات برای موفقیت در حرفه و شغلمان باید در رابطه با فن بیان از متخصصین این حوزه آموزش ببینیم.

چگونه فن بیان خوبی داشته باشیم و خوب صحبت کنیم؟

حقیقت این است که بهبود فن بیان کار یک روز و یک هفته نیست! اصلاً اجازه بدهید یک اصلی خیلی مهم را مطرح کنم: ما چیزی به عنوان فن بیان خوب نداریم! هر کسی باید در هر شرایطی که هست بیان خود را روز به روز بهتر کند.

سه مرحله برای بهبود فن بیان

برای بهبود فن بیان باید از سه مرحله مهم عبور کنیم:

مطالب را به صورت تئوری یاد بگیرید.

تمرین مناسب و کافی داشته باشید (شبیه سازی)

و به صورت واقعی در زندگی خود به کار ببرید (تا پس از مدتی به صورت ناخودآگاه از این روش‌ها استفاده کنید)

 مراحل یادگیری مهارت‌های کلامی

برای یادگیری هر مهارتی، از جمله مهارت‌های کلامی و سخنرانی، گام‌هایی وجود دارد که اگر ما با این گام‌ها آشنا نباشیم، نه تنها رشد نخواهیم کرد، بلکه باعث می‌شود که پسرفت هم داشته باشیم و یا با داشتن توقعاتی نامعقول در مسیر رشد و بهبود قرار نگیریم.

اولین شرط در یادگیری هر مهارتی، این است که بدانیم باید تا حد ممکن تمرین کنیم و بدون تمرین کردن عملاً هیچ مهارتی کسب نمی‌شود. چه بهتر است که ما زمانی را به صورت روزانه در نظر بگیریم و تمرینات مربوطه را انجام دهیم.

حال با فرض این که دائماً در حال تمرین کردن هستیم، به گام‌های یادگیری یک مهارت جدید می‌پردازیم. به نظر می‌رسد که بهترین مثال برای یک مهارت جدید، «مهارت رانندگی» است زیرا برای همه ما ملموس است و به سادگی آن را درک می‌کنیم.

1) ناتوانی ناآگاهانه

گام اول زمانی است که ما توانایی انجام مهارت را نداریم و البته نمی‌دانیم که این توانایی را نداریم. این وحشتناک‌ترین مرحله برای یادگیرنده است، زیرا گمان می‌کند که کارش خوب است ولی اصلاً این‌طور نیست.

بهترین مثال برای این موضوع نوجوانانی هستند که تابه‌حال رانندگی را تجربه نکرده‌اند و هرآنچه که در مورد رانندگی می‌دانند مربوط می‌شود به تصورات آن‌ها و همچنین مشاهداتشان از فیلم‌ها و دیگران! این افراد تصوّر می‌کنند که رانندگان حرفه‌ای هستند اما وقتی که پشت فرمان اتومبیل می‌نشینند.

2) ناتوانی آگاهانه

گام دوم زمانی است که ما توانایی انجام مهارتی را نداریم اما متوجه و آگاه می‌شویم که این توانایی را نداریم. زمانی که فردی در این مرحله قرار می‌گیرد، مطلع می‌شود که باید مهارت‌های خود را بهبود ببخشد و برای این کار اقدام می‌کند. درست مثل کسی که متوجه می‌شود برای یادگیری رانندگی نیاز است که به اقدام کند و به کلاس آموزشی می‌رود.

3) توانمندی آگاهانه

گام سوم زمانی است که ما توانایی انجام مهارت را به دست می‌آوریم اما تمام حرکات ما آگاهانه است. در مثال رانندگی، زمانی که در مرحله سوم قرار می‌گیریم، با رانندگی ارتباط برقرار کرده‌ایم، اما تمام حرکات ما خودآگاه است و نیاز به تمرکز و تلاش زیادی دارد و برای هر بار رانندگی باید انرژی زیادی صرف کنیم و زحمت زیادی متقبل شویم و حتی اگر لحظه‌ای حواسمان پرت شود، تعادل خود را از دست می‌دهیم.

به همین منظور کافی است به فردی که تازه گواهینامه خود را دریافت کرده است فکر کنید. او می‌تواند رانندگی کند، اما نیاز به تمرکز بالایی دارد و به هر کاری که می‌کند فکر می‌کند. مثلاً اگر قرار است دنده را عوض کند،‌ به این موضوع فکر می‌کند و آگاهانه تصمیم می‌گیرد.

4)توانمندی ناآگاهانه

گام چهارم زمانی است که ما توانایی انجام کار را به دست می‌آوریم و آن‌قدر آن را تمرین کرده‌ایم که به صورت ناخودآگاه و از روی عادت به فعالیت می‌پردازیم و در این صورت انرژی بسیار کمتری برای انجام مهارت صرف می‌کنیم و از همین رو انجام آن کار برای ما لذت‌بخش‌تر خواهد شد. درست مثل کسی که به خوبی رانندگی را یاد گرفته و چند ماهی است که هر روز چند مرتبه رانندگی می‌کند و عملاً این مهارت بخشی از وجود او شده و بدون فکر کردن به آن می‌تواند آن را انجام بدهد.

تمرین‌های بهبود فن بیان را از کجا یاد بگیریم؟

یکی از تمرین‌های بسیار مهم که بارها و بارها با آن سرو کار خواهیم داشت، ضبط کردن صداست! شما باید «همین حالا» یک صحبت 5 دقیقه‌ای کوتاه داشته باشید و آن را ضبط کنید. سپس به آن گوش دهید و سعی کنید نقاط ضعف خود را پیدا کنید و مجدداً این فایل را ضبط کنید. این کار را حداقل 10 بار انجام دهید و فایل اول را با فایل دهم مقایسه کنید!

الهه رفتار –  فن بیان یعنی اینکه ما بدانیم چه چیزی را در چه زمانی و به چه نحوی بر زبان بیاوریم. فن بیان پرحرفی، حاضر زبانی و یا چرب‌زبانی نیست و مهارتی فراتر از این موارد است. فن بیان در روابط شخصی و حرفه‌ای ما بسیار اهمیت دارد و ما برای موفقیت در یک سری از شغل‌ها نیاز داریم که صرفاً به یک استعداد ذاتی اکتفا نکرده و بر روی فن بیانمان کار کنیم.

و اما  اگرچه زبان بدن یک ابزار بسیار قدرتمند است که مهارت سخنوری شما را توسعه می دهد؛ باید دقت داشته باشید که بیش از حد از این ابزار استفاده نکنید؛ زیرا ممکن است حرکات شما مخاطب را به یاد گروه سرودهای دوران دبستان بیاندازد.